آرايه


آرايه



آرايه
تعريف آرايه

آرايه (array) ليست متناهی از عناصر داده‌ای هم نوع است
محل يک عنصر درون آرايه توسط انديس (Index) معين می شود. عنصر ai در مكان i ام آرايه برنامه مي گيرد به اين ترتيب مي توان به صورت تصادفي مقدار آرايه را بازيابي كرد. البته با روش ترتيبي هم مي توان به مقادير عناصر ليست دسترسي پيدا كرد.
به عناصر آرايه ممکن است به كمك مجموعه اي از انديس ها مراجعه شود.
تعريف آرايه

آرايه (array) ليست متناهی از عناصر داده‌ای هم نوع است
محل يک عنصر درون آرايه توسط انديس (Index) معين می شود. عنصر ai در مكان i ام آرايه برنامه مي گيرد به اين ترتيب مي توان به صورت تصادفي مقدار آرايه را بازيابي كرد. البته با روش ترتيبي هم مي توان به مقادير عناصر ليست دسترسي پيدا كرد.
به عناصر آرايه ممکن است به كمك مجموعه اي از انديس ها مراجعه شود.
فرم كلي تعريف آرايه در زبان برنامه نويسی Pascal به صورت زير است:
ArrayName : ARRAY [IndexType1, IndexType2,…, IndexTypen] OF Type;
IndexType مجموعه انديس را تعيين می کند و می تواند از هر نوع اسکالری باشد. اگر دستور کامپايلر {$R+} فعال نباشد کنترلی روی انديس های غير مجاز نيست. اگر فعال باشد در صورت استفاده از انديس غيرمجاز پيغام خطای Range Check Error صادر می شود.
در زبان برنامه نويسی C آرايه به صورت کلی زير تعريف می شود:
Type ArrayName[Size1] [Size2] …[Sizen];
Size تعداد عناصر يک بعد آرايه را تعيين می کند. در زبان C کليه انديس ها عددی هستند و از صفر شروع می شوند (0-based indexing)و کنترلی روی محدوده انديس ها وجود ندارد.
دراکثر زبان ها به آرايه به صورت ايستا حافظه اختصاص می دهند و اندازه آرايه در طول اجرای برنامه ثابت است. مگر اينکه حافظه پويا صريحا توسط برنامه نويس استفاده شود.
آرايه هاي يک بعدی

آرايه يک بعدی مجموعه متناهي از زوج ها به صورت ‹ انديس،مقدار› است. بدين معنی که، به ازاي يك انديس يک مقدار مربوط به آن وجود دارد.
براي تعريف آرايه يك بعدي يک مجموعه انديس تعريف می شود.
مثال(C). آرايه num با 20 عنصر صحيح تعريف شده است. عناصر آرايه در خانه های num[0], num[1], num[2],…, num[19] ذخيره مي شوند.
int num [20] ;
مثال(C). آرايه کاراکتری num با 4 عنصر تعريف و مقداردهی شده است.
Char num[4]={'d','a','t','a'};
يا
Char num[4]={"data"};
آرايه هاي دو بعدی

يك آرايه دو بعدی مجموعه اي با m×n عنصر داده اي است كه هر عنصر آن با يك جفت انديس مشخص مي شود.
آرايه دو بعدي را مي توان به جدولي تشبيه كرد كه داراي m سطر و n ستون است. هر سطر شامل عناصري است كه انديس هاي اول آنها برابر است و هر ستون شامل عناصري هستند كه انديس هاي دوم آنها برابر هستند.
آرايه هاي دوبعدي به عنوان به كار مي روند.
در تعريف آرايه دو بعدی دو مجموعه انديس معين می شود. انديس اول تعداد سطرها و انديس آرايه تعداد ستون ها را مشخص می کند.
مثال(Pascal). آرايه Table از نوع اعداد حقيقي با 5 سطر و 4 ستون تعريف شده است.
Table : Array[1..5,3..6] of Real;
يا
Table : Array[1..5] of Array [3..6] of Real;
مثال(C). آرايه A از نوع اعداد صحيح با 3 سطر و 4 ستون
int A[3][4];
مثال(C). آرايه دوبعدی num را می توان به دو صورت مقداردهی اوليه کرد.
int num [4][3]={‍‌{15,6,13},{9,17,2},{4,5,4},{10,11,12}} ;
يا
int num [4][3]={15,9,13,9,17,2,4,5,4,10,11,12};
آرايه هاي چندبعدي

آرايه nبعدی مجموعه اي از m1×m2×…×mn عنصر داده اي است كه هر عنصر توسط n‌ انديس نظير i1,i2,…,in مشخص مي شوند. آرايه هاي چند بعدي در حافظه به صورت دنباله اي از خانه هاي پشت سر هم ذخيره مي شوند.



74 out of 100 based on 54 user ratings 254 reviews

@