پیر ترین درخت روزگارم ...


پیر ترین درخت روزگارم ...



پیر ترین درخت روزگارم ...
پیر ترین درخت روزگارم ...
پیر ترین درخت روزگارم ... من پیر ترین درخت کوهستانم . من خشک ترین بهانه ی بارانم
هر چند که ساکنم جای خودم . جاری شده شیر جان از انگشتانم
فتوت و شکسته ام ولی با این حال . سر سخت ترین مدعی طوفانم
ای عابر خسته سایه ام پیش کشت . بخشنده ترین درخت این دورانم
بر شاخه ی من میوه اگر نیست . ببخش من پیر ترین درخت کوهستانم
سر سبز که بودم همه پیشم بودند . اکنون ز جفای عابران گریانم
ای عابر خسته خواهشی دارم من . با خنجر خود زخم نزن بر جانم
اکنون تو فراز خسته گان را دریاب . من اینه ی نمایش پیرانم




94 out of 100 based on 54 user ratings 604 reviews

@