پل صراط


پل صراط



مردم چگونه از پل صراط عبور میکنند؟
«صراط» در لغت به معنای راه است. صراطی که در آیات قرآن به آن اشاره اشاره، وَإِن مِّنكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا كَانَ عَلَى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا، ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوا وَّنَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيهَا جِثِيًّا؛ (سوره مریم؛ ۷۱و۷۲)؛ مِن دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَى صِرَاطِ الْجَحِيمِ، وَقِفُوهُمْ إِنَّهُم مَّسْئُولُونَ، مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ، بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ، (سوره صافات، آیه ۲۶-۲۳) و إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ، (سوره فجر، آیه ۱۴) و در روایات به روشنی از آن نام برده شده است، در حقیقت ظهور در باطن صراطی دارد که انسان‌ها در زندگی دنیا داشته و در آن برنامه گرفته بودند؛ چرا که افراد در زندگی دنیا،‌ یا صراط و راه به سوی خدا دارند یا راه به سوی غیر خدا.

تجسم اعمال در قیامت

«پل صراط» تجسم حرکت در مسیر حق در همین دنیاست؛ چنانچه پل صراط از مو باریکتر و از شمشیر تیزتر است،‌حرکت در مسیر حق نیز در این دنیا همین‌گونه است. کسانی که در دنیا در مسیر حق و صراط مستقیم حرکت کردند؛ یعنی از جاده مستقیم حقیقت، دین‌داری و ولایت منحرف نشده‌اند، در آخرت هم از صراطی که روی جهنم است صحیح و سالم عبور خواهند کرد. آنان در این دنیا از روی پلی که بر روی نفس اماره است گذشتند و به مقام انسانیت نائل آمدند؛ در آن جا هم از روی پلی که بر روی جهنم است می‌گذرند و به اعلی علیین می‌رسند، ولی کسانی که در آتش سوزاننده نفس اماره خود غوطه‌ور شده‌اند، یقیناً از پل صراط قیامت هم نمی‌توانند عبور کنند و در نتیجه به دوزخ سقوط خواهند کرد. از این رو همان‌طور که در دنیا در آتش شهوت،‌ غضب‌، کینه و... گرفتار بودند، در قیامت نیز از پل صراط به سلامت عبور نمی‌کنند.

«مردمی که بر روی صراط عبور می‌کنند چند دسته‌اند و صراط از مو نازک‌تر و از شمشیر برنده‌تر است؛ پس گروهی از صراط عبور می‌کنند مانند برق (یا ساعت) و کسانی از آن عبور می‌کنند مثل فرار اسب و دسته‌ای از صراط مانند افراد پابسته، با دست و شکم عبور می‌کنند (با زحمت و کندی) برخی با پا و گروهی با افت و خیز و گیر و دار عبور می‌کنند؛ گاهی بخشی از آتش او را فرا می‌گیرد و گاهی ترکش می‌کند»[۱]

مشابه این حدیث نیز از پیامبر اسلامی (ص) هم روایت شده است.[۲] از روایت استفاده می‌شود که انسان‌ها در عبور از صراط متفاوتند و این نشان‌دهنده آن است که هر کسی بسته به نوع حرکتش در دنیا و چگونگی عقیده، عمل و اخلاق، عبورهای مختلفی از صراط خواهد داشت.

اگر کسی در دنیا از کنار گناه به سرعت عبور کند و آلوده آن نشود، در فردای قیامت هم از این راهی که به سوی بهشت منتهی می‌شود به سرعت عبور خواهد کرد. هر چه سیر انسان در دنیا در مسیر ایمان، بندگی و عمل صالح بهتر باشد؛ یعنی مطیع و عامل به اوامر و نواهی حضرت حق «جل و علا» باشد، عبور او از صراط در فردای قیامت سریع‌تر و با سوزندگی کمتری همراه خواهد بود و هر چه سیر زندگی انسان در دنیا بدتر ومخالفتش با اوامر و نواهی خداوند بیشتر باشد،‌به همان‌اندازه حرکت او از صراط کندتر و با سوزندگی بیشتری همراه خواهد بود.

دقت دین خدا

تشبیه صراط به مو و شمشیر در نازک‌بودن و تیزبودن، می‌تواند اشاره به دقیق‌بودن دین خدا داشته باشد؛ اگر انسان مراقب اعمال و عقاید خود نباشد و دچار غفلت شود، از مسیر صحیح و حق منحرف می‌شود، تا آن جا که ممکن است در یک لحظه، حسنات و پاداش‌هایی را که در طول سالیان متمادی از طریق بندگی و سلوک در راه دین کسب کرده است، همه را از دست بدهد و اعمالش حبط شود. البته انسان با کمی، انحراف و توبه از آن در جهنم نمی‌افتد، ولی به قدر انحرافش، کمتر از صراط مستقیم بهره می‌گیرد. به همین جهت است که وظیفه داریم در شبانه‌روز حداقل ۱۰ مرتبه از خداوند درخواست کنیم که:

«اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ»، ‌(سوره حمد، آیه ۱)؛ ما را به راه راست هدایت کن.

بنابراین باید بیدار بود و از خداوند استمداد طلبید، تا در مسیر بندگی دچار لغزش نشویم. پیامبر اسلام (ص) می‌فرمایند: همانا صراط بر روی جهنم کشیده شده و لغزنده است: [۳]

مصداق صراط مستقیم

در روایات متعدد دو مصداق اعلای صراط مستقیم؛ یعنی دین اسلام[۴] و امامان معصوم (ع)، مخصوصاً امیرالمؤمنین علی (ع) معرفی شده‌اند[۵].

امام صادق (ع) در روایتی درباره معنای «صراط» می‌فرمایند:

صراط همان راه و روش شناخت خدای عزوجل است؛ و دوگونه می‌باشد: صراطی در دنیا و صراطی در آخرت است. صراط دنیا،‌همان امامی است که اطاعتش واجب است. هر که در دنیا او را بشناسد و از راهنمایی‌هایش پیروی کند، از صراط آخرت که پلی بر روی دوزخ است، بگذرد و هر که او را در دنیا نشناخت، قدمش در قیامت برصراط آخرت بلغزد و در آتش جهنم سقوط می‌کند.[۶]

بنابراین باید در دنیا از صراط گذشت، تا در آخرت بتوان از آن گذر کرد؛ یعنی انسان همواره روی پل صراط در حال گذر است، لحظه به لحظه در مرصاد و کمین‌گاه حق تعالی برنامه دارد و عقاید و اخلاق و اعمال او در پیشگاه خداوند و رسولش (ص) حاضر است. از این رو کسی که روی مرز اسلام گام برمی‌دارد، همانند کسی است که بر چیزی راه می‌رود که از مو نازکتر و از شمشیر بران‌تر است.

امام صادق (ع) در تفسیر آیه شریفه، إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ؛ (سوره فجر، آیه ۱۴)، می‌فرماید: «کمین‌گاه، پلی است بر روی صراط که هیچ بنده‌ای با داشتن مظلمه‌ای به گردن، از آن نمی‌تواند بگذرد.[۷]

امام باقر (ع) از پیامبر اکرم (ص) چنین نقل می‌فرماید:

ای علی! در روز قیامت من و تو و جبرئیل بر صراط می‌نشینیم و کسی از صراط نمی‌گذرد، مگر این که نامه‌ای همراهش باشد که در آن اعتقاد وی به ولایت شما نگاشته شده باشد.[۸]

بنابراین «پل صراط» تجسم عینی حق و باطل است و عبور از آن همان حرکت در مسیر حق در این دنیاست. روشن است که با اندکی غفلت و پیروی از هوای نفس، شهوات، غضب و... آدمی از راه مستقیم منحرف می‌شود و گرفتار بیغوله‌ها خواهد شد. در قیامت نیز کسانی از پل صراط به سلامت عبور می‌کنند که در دنیا، آن مسیر را به سلامت پیموده باشند و اگر در این جا دچار لغزش شدند، روی آن پل نیز دچار لغزش خواهند شد و به جهنم سقوط خواهند کرد؛ مگر آن که مشمول لطف و عنایت و غفران پروردگار برنامه گیرند.



به چه علت باید به آخرت ندیده اعتقاد داشت؟

1:

پرسش:


در ایستگاه‌های هفت‌گانه پل صراط چه سؤالاتی مطرح می‌شود؟


جواب کوتاه:

در ایستگاه اول از ولایت و دوستی علی بن ابی طالب(علیه السلام) و دوستی آل پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می‌پرسند.


آدم تو عالم برزخ که جسم نداره چطور اطرافش رو می بینه ؟
در ایستگاه دوّم از «نماز»، ایستگاه سوّم از «زکات»، ایستگاه چهارم از «روزه»، ایستگاه پنجم از «حج»، ایستگاه ششم از «جهاد» و در ایستگاه هفتم از «عدل» پرسش می‌شود.
جواب تکمیلی:

این سؤال، برگرفته از روایتی هست که ابن عباس از رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نقل می‌کند: «وقتی قیامت بر پا می‌شود خداوند به مالک دستور می‌دهد جهنم هفت‌گانه را روشن و شعله‌ور نماید و به رضوان دستور می‌دهد که بهشت هشت‌گانه را زینت کند؛ می‌فرماید ای میکاییل، صراط را بر روی جهنم پهن کن؛ به جبرئیل می‌فرماید ترازوی سنجش اعمال بندگان را زیر عرش نصب کن و صدا می‌زند ای محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، امت خود را برای حساب رسی نزدیک بیاور، در این هنگام خداوند دستور می‌دهد که بر روی صراط، هفت پل برنامه دهند که طول هر پل، 17 هزار فرسخ هست و بر هر پلی هفتاد هزار ملک ایستاده‌اند که از زنان و مردان این امت سؤال می‌نمايند.

پرسش‌های ایستگاه‌های هفت‌گانه

ایستگاه اوّل: از «ولایت و دوستی علی بن ابی طالب(علیه السلام) و دوستی آل پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)» می‌پرسند، اگر حق اهل بیت و امام علی(علیه السلام) را در دنیا به جا آورده باشد و با خود توشه‌ای در این امر به همراه داشته باشد، از روی پل مانند برق جهنده عبور می‌کند و رد می‌شود و کسی که اهل بیت پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را دوست نداشت و مراعات اونها را در دنیا نکرده باشد با سر، سقوط می‌کند و وارد جهنم می‌شود، اگر چه کارهای نیکش به اندازه عمل هفتاد صدّیق[1] باشد.

ایستگاه دوّم: از «نماز» می‌پرسند؛ یعنی آیا به نماز، اعتقاد داشتی و خواندی؟ چگونه خواندی همراه با اخلاص بود یا برای ریا و خودنمایی؟

ایستگاه سوّم: از «زکات» می‌پرسند؛ یعنی آیا زکات مال خود را پرداخت نمودی و به نیازمندان دادی یا نه؟

ایستگاه چهارم
: از «روزه» می‌پرسند؛ آیا روزه گرفتی؛ چگونه گرفتی؛ فقط تشنگی و گرسنگی کشیدی؛ یا تمام اعضا و جوارحت روزه داشت و به نتیجه روزه‌داری که تقوا بود[2] دست پیدا کردی یا نه؟

ایستگاه پنجم: از «حج» می پرسند؛ آیا با هستطاعت و قدرت مالی و بدنی که خداوند به تو عنایت فرمود به زیارت خانه خدا رفتی یا نه؟

ایستگاه ششم: از «جهاد» می‌پرسند؛ آیا هنگامی که دین خدا در خطر بود به فرمان ولیّ خدا گوش کردی؛ به دفاع از دین خدا پرداختی، یا همانند خوارج و اهل صفین و نهروان، نافرمانی کردی و موجب شدی کرسی عدالت به دست نا اهلان بیفتد؟

ایستگاه هفتم: از «عدل» پرسش می‌شود؛ یعنی آیا با همه امت حتی خودت به انصاف و مقتضای عقل و برابری برخورد کردی یا ظلم نمودی؟[3] اگر چیزی به همراه داشت و به سؤالات، جواب داد، از پل هفتم نیز مانند برق جهنده عبور می‌کند و اگر چیزی برای جواب دادن نداشت، عذاب و شکنجه می شود.[4]

روایات دیگری نیز به همین مضمون وارد شده هست که می‌توانند مؤید این روایت باشند؛ از جمله روایتی که انس بن مالک از رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، نقل می‌کند که اون حضرت فرمودند: «وقتی که روز قیامت می‌شود خداوند همه‌ی بندگانش را از اولین تا آخرین در مکانی بلند جمع می‌کند و صراط را بر لب جهنم نصب می‌کند، هیچ کس از اون عبور نمی‌کند مگر این که برائت و امان نامه‌ای از حضرت علی(علیه السلام) داشته باشد».[5]

[1].


پیش از این فکر می‌کردم خدا، خانه‌ای دارد میان ابرها
صدّیق، کسى هست که تصدیق نماينده امر خدا و پیامبران باشد و شکى در دل نداشته باشد.؛ طبرسى، فضل بن حسن، مجمع البیان فى تفسیر القراون، ج 3، ص 111، انتشارات ناصر خسرو، تهران، 1372 ش.

[2].«یَأَیُّهَا الَّذِینَ ءَامَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیَامُ کَمَا کُتِبَ عَلىَ الَّذِینَ مِن قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُون»؛ اى افرادى که ایمان آورده‏اید! روزه بر شما نوشته شده، همان‏گونه که بر کسانى که قبل از شما بودند نوشته شد تا پرهیزکار شوید؛ بقره 183.

[3].


معنای "كن فیكون" چیست؟
تعبیر از عدل به ظلم نکردن به این جهت هست که عدل و ظلم، ضد و نقیض یکدیگرند چنان که در تعریف عدل فرموده شده: برنامه دادن هر چیزی در جای خویش و در تعریف ظلم فرموده شده برنامه دادن هر چیزی در غیر مکان و جای خود.


توصیه های بزرگان در خصوص دعا و مناجات
ابن منظور محمد بن مکرم، لسان العرب، ج 4، ص 153، ج 12، ص 373، دار صادر، بیروت، 1414 ق؛ کلینى، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق، غفارى، على اکبر و آخوندى، محمد، ج 1، ص 112، دار الکتب الإسلامیة، تهران‏، چاپ چهارم، 1407 ق؛ شریف الرضى، محمد بن حسین، نهج البلاغة( للصبحی صالح)، محقق، مصحح، فیض الإسلام‏، ص 553، هجرت، قم، چاپ اوّل، 1414 ق؛ مازندرانى، محمد صالح بن احمد، شرح الکافی- الأصول و الروضة( للمولى صالح المازندرانی)، محقق، مصحح، شعرانى، ابوالحسن‏، ج 9، ص 358، المکتبة الإسلامیة ، تهران‏، چاپ اوّل، 1382 ق‏.

[4].


سوالی در مورد آخرالزمان ، مشارکت فکری دوستای گل
مجلسى، محمد باقر، بحار الأنوار، محقق، مصحح، جمعى از محققان‏، ج 7، ص 331 و 332، دار إحیاء التراث العربی‏، بیروت‏، چاپ دوم‏، 1403 ق؛ ‌هاشمى خویى، میرزا حبیب الله، حسن زاده آملىٍ، حسن، کمره اى، محمد باقر، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة، محقق، مصحح، میانجى، ابراهیم، ج 6، ص 16،‏ مکتبة الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، 1400 ق؛ ابن شهر آشوب مازندرانى، محمد بن على‏، مناقب آل أبی طالب(علیه السلام)، ج 2، ص 152، علامه، قم، چاپ اول، 1379 ق.

[5].


مشاعره اما از نوع قرآنی
بحار الأنوار، ج ‏7، ص 332.




الله اکبر یعنی چه؟

2:

بسم الله الرحمن الرحیم
به نقل مرکز خبر حوزه، وی در جواب به این سئوال؛ آیا پل صراط وجود دارد و مقصود از اون چه می‌باشد آورده هست.

«صراط» در لغت به معنای راه هست.

صراطی که در آیات قراون به اون اشاره اشاره،
وَإِن مِّنكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا كَانَ عَلَى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا، ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوا وَّنَذَرُ

الظَّالِمِينَ فِيهَا جِثِيًّا؛ (سوره مریم؛ ۷۱و۷۲)؛ مِن دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَى صِرَاطِ الْجَحِيمِ،

وَقِفُوهُمْ إِنَّهُم مَّسْئُولُونَ، مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ، بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ، (سوره صافات، آیه ۲۶-۲۳) و إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ، (سوره فجر، آیه ۱۴) و در روایات به روشنی از اون نام برده شده هست، در حقیقت ظهور در باطن صراطی دارد که انسان‌ها در زندگی دنیا داشته و در اون برنامه گرفته بودند؛ چرا که افراد در زندگی دنیا،‌ یا صراط و راه به سوی خدا دارند یا راه به سوی غیر خدا.

تجسم اعمال در قیامت

«پل صراط» تجسم حرکت در مسیر حق در همین دنیاست؛ چنانچه پل صراط از مو باریکتر و از شمشیر تیزتر هست،‌حرکت در مسیر حق نیز در این دنیا همین‌گونه هست.

کسانی که در دنیا در مسیر حق و صراط مستقیم حرکت کردند؛ یعنی از جاده مستقیم حقیقت، دین‌داری و ولایت منحرف نشده‌اند، در آخرت هم از صراطی که روی جهنم هست صحیح و سالم عبور خواهند کرد. اونان در این دنیا از روی پلی که بر روی نفس اماره هست گذشتند و به مقام انسانیت نائل آمدند؛ در اون جا هم از روی پلی که بر روی جهنم هست می‌گذرند و به اعلی علیین می‌رسند، ولی کسانی که در آتش سوزاننده نفس اماره خود غوطه‌ور شده‌اند، یقیناً از پل صراط قیامت هم نمی‌توانند عبور نمايند و در نتیجه به دوزخ سقوط خواهند کرد.

از این رو همان‌طور که در دنیا در آتش شهوت،‌ غضب‌، کینه و...

گرفتار بودند، در قیامت نیز از پل صراط به سلامت عبور نمی‌نمايند.


«امتی که بر روی صراط عبور می‌نمايند چند دسته‌اند و صراط از مو نازک‌تر و از شمشیر برنده‌تر هست؛ پس گروهی از صراط عبور می‌نمايند مانند برق (یا ساعت) و کسانی از اون عبور می‌نمايند مثل فرار اسب و دسته‌ای از صراط مانند افراد پابسته، با دست و شکم عبور می‌نمايند (با زحمت و کندی) برخی با پا و گروهی با افت و خیز و گیر و دار عبور می‌نمايند؛ گاهی بخشی از آتش او را فرا می‌گیرد و گاهی ترکش می‌کند»[۱]

مشابه این حدیث نیز از پیامبر اسلامی (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) هم روایت شده هست.[۲] از روایت هستفاده می‌شود که انسان‌ها در عبور از صراط متفاوتند و این نشان‌دهنده اون هست که هر کسی بسته به نوع حرکتش در دنیا و چگونگی عقیده، عمل و اخلاق، عبورهای مختلفی از صراط خواهد داشت.

اگر کسی در دنیا از کنار گناه به سرعت عبور کند و آلوده اون نشود، در فردای قیامت هم از این راهی که به سوی بهشت منتهی می‌شود به سرعت عبور خواهد کرد.

هر چه سیر انسان در دنیا در مسیر ایمان، بندگی و عمل صالح بهتر باشد؛ یعنی مطیع و عامل به اوامر و نواهی حضرت حق «جل و علا» باشد، عبور او از صراط در فردای قیامت سریع‌تر و با سوزندگی کمتری همراه خواهد بود و هر چه سیر زندگی انسان در دنیا بدتر ومخالفتش با اوامر و نواهی خداوند بیشتر باشد،‌به همان‌اندازه حرکت او از صراط کندتر و با سوزندگی بیشتری همراه خواهد بود.


دقت دین خدا

تشبیه صراط به مو و شمشیر در نازک‌بودن و تیزبودن، می‌تواند اشاره به دقیق‌بودن دین خدا داشته باشد؛ اگر انسان مراقب اعمال و عقاید خود نباشد و دچار غفلت شود، از مسیر صحیح و حق منحرف می‌شود، تا اون جا که ممکن هست در یک لحظه، حسنات و پاداش‌هایی را که در طول سالیان متمادی از طریق بندگی و سلوک در راه دین کسب کرده هست، همه را از دست بدهد و اعمالش حبط شود.

البته انسان با کمی، انحراف و توبه از اون در جهنم نمی‌افتد، ولی به قدر انحرافش، کمتر از صراط مستقیم بهره می‌گیرد.

به همین جهت هست که وظیفه داریم در شبانه‌روز حداقل ۱۰ مرتبه از خداوند درخواست کنیم
که:

«اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ»، ‌(سوره حمد، آیه ۱)؛ ما را به راه راست هدایت کن.

بنابراین باید بیدار بود و از خداوند هستمداد طلبید، تا در مسیر بندگی دچار لغزش نشویم.

پیامبر اسلام (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می‌فرمایند: همانا صراط بر روی جهنم کشیده شده و لغزنده هست: [۳]


مصداق صراط مستقیم

در روایات متعدد دو مصداق اعلای صراط مستقیم؛ یعنی دین اسلام[۴] و امامان معصوم (علیه السلام)، مخصوصاً امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) معرفی شده‌اند[۵].

امام صادق (علیه السلام) در روایتی درباره معنای «صراط» می‌فرمایند:

صراط همان راه و روش شناخت خدای عزوجل هست؛ و دوگونه می‌باشد: صراطی در دنیا و صراطی در آخرت هست.

صراط دنیا،‌همان امامی هست که اطاعتش واجب هست.

هر که در دنیا او را بشناسد و از راهنمایی‌هایش پیروی کند، از صراط آخرت که پلی بر روی دوزخ هست، بگذرد و هر که او را در دنیا نشناخت، قدمش در قیامت برصراط آخرت بلغزد و در آتش جهنم سقوط می‌کند.
[۶]

بنابراین باید در دنیا از صراط گذشت، تا در آخرت بتوان از اون گذر کرد؛ یعنی انسان همواره روی پل صراط در حال گذر هست، لحظه به لحظه در مرصاد و کمین‌گاه حق تعالی برنامه دارد و عقاید و اخلاق و اعمال او در پیشگاه خداوند و رسولش (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) حاضر هست.

از این رو کسی که روی مرز اسلام گام برمی‌دارد، همانند کسی هست که بر چیزی راه می‌رود که از مو نازکتر و از شمشیر بران‌تر هست.


امام صادق (علیه السلام) در تفسیر آیه شریفه، إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ؛ (سوره فجر، آیه ۱۴)، می‌فرماید: «کمین‌گاه، پلی هست بر روی صراط که هیچ بنده‌ای با داشتن مظلمه‌ای به گردن، از اون نمی‌تواند بگذرد.[۷]

امام باقر (علیه السلام) از پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) چنین نقل می‌فرماید:

ای علی! در روز قیامت من و تو و جبرئیل بر صراط می‌نشینیم و کسی از صراط نمی‌گذرد، مگر این که نامه‌ای همراهش باشد که در اون اعتقاد وی به ولایت شما نگاشته شده باشد.[۸]

بنابراین «پل صراط» تجسم عینی حق و باطل هست و عبور از اون همان حرکت در مسیر حق در این دنیاست.

روشن هست که با اندکی غفلت و پیروی از هوای نفس، شهوات، غضب و...

آدمی از راه مستقیم منحرف می‌شود و گرفتار بیغوله‌ها خواهد شد.

در قیامت نیز کسانی از پل صراط به سلامت عبور می‌نمايند که در دنیا، اون مسیر را به سلامت پیموده باشند و اگر در این جا دچار لغزش شدند، روی اون پل نیز دچار لغزش خواهند شد و به جهنم سقوط خواهند کرد؛ مگر اون که مشمول لطف و عنایت و غفران پروردگار برنامه گیرند.


70 out of 100 based on 50 user ratings 1300 reviews

@