وضوی صفر و یک ها!!!


وضوی صفر و یک ها!!!



وضوی صفر و یک ها!!!
وضوی صفر و یک ها!!!


امسال با جمعی از اهالی وب، و همه کسانی که با ابزارهای فناوری سر و کار دارند، می خواهیم قراری بگذاریم و یک کادوی تولد متفاوت به آقا هدیه بدهیم.


ه گزارش جهان، نویسنده وبلاگ «از جنس خدا» که طی دو سال گذشته طرح هدیه تولد خورشید را به مناسبت میلاد امام زمان و نزدیک شدن به ماه مبارک رمضان مطرح کرده و با استقبال نسبتا خوبی بین اهالی وب مواجه شده بود، امسال طرح جدیدی را در آستانه نیمه شعبان به اجرا گذاشته است. این کار که از سوی جمعی از اهالی وب برنامه ریزی شده و در حال اجراست با نام «وضوی صفر و یک ها» و به منظور ایجاد طهارت و پاکسازی وسایل و لوازم دیجیتالی نظیر لپ تاپ، موبایل، حافظه های جانبی و … ساماندهی شده است. در نوشته ی این طرح آمده:

می خواستم که وقف تو باشم تمام عمر
دنیا خلاف آنچه که می خواستم گذشت

باز هم روزهای خوب ماه شعبان و خیابان های در حال آذین بندی شهر، نوید فرارسیدن یک جشن تولد را می دهند. جشن تولد امام زمان مان، صاحب امورمان، امام پاکی ها…

وضوی صفر و یک ها!!!

نشستیم و فکر کردیم که برای تولد عزیزترین کس مان باید چه چیزی کادو بدهیم؟! مثل سالهای قبل، دیدیم کادوی خوبی که در حد و اندازه ی او باشد نداریم. اما فکری به ذهن مان رسید تا هم در آستانه ماه مبارک رمضان برای خودمان کاری کرده باشیم و هم حداقل بتوانیم دل ایشان را شاد کنیم. مگر نه اینکه خود حضرت در توقیع به شیخ مفید می نویسند:

«تنها چیزی که ما را از شیعیان مان پوشیده نگه می دارد همانا چیزهای نا خوشایندی است که از ایشان به ما می رسد و از آنان انتظار نمی رود.»

پس باید همت کنیم تا بیش از این فرج آقایمان را با دست خود، به تاخیر نیندازیم.

بزرگی در لابلای وعظ ش نکته جالبی گفت که جرقه انتخاب «کادوی تولد» امسال من به آقا زده شد. می گفت «اگر همین الان امام زمان ظهور کنند و به تو بگویند موبایل ت را به من بده، می دهی؟! از محتویات آن مطمئنی و خیالت راحت است؟ عکسی، موسیقی ای، کلیپی یا هر چیزی که مورد رضایت ایشان نباشد و او را آزرده کند نداری؟!»

وضوی صفر و یک ها!!!

امسال با جمعی از اهالی وب، و همه کسانی که با ابزارهای فناوری سر و کار دارند، می خواهیم قراری بگذاریم و یک کادوی تولد متفاوت به آقا هدیه بدهیم. همچنین خود را برای ورود به ماه مبارک رمضان آماده کنیم. طی دو هفته فاصله میلاد آقا تا ماه رمضان، با هم وضوی صفر و یکی بگیریم. مگر نه اینکه وضو برای طهارت و پاک کردن جسم و روح ماست. کادوی امسال ما به آقا هم همین است. همه با هم از پنجشنبه، روز نیمه شعبان تا آغاز ماه مبارک رمضان، لپ تاپ، موبایل، انواع حافظه ها و ابزارهای دیجیتالی مان را تطهیر کنیم. از دید ایشان، یک دور همه وسایل مان را دقیق چک کنیم و هرچه را فکر می کنیم نمی پسندند، هم به نیت خوشحال کردن ایشان و هم برای طهارت خودمان، حذف کنیم و دور بریزیم.

همه به این طرح دعوت اند. اگر دوست دارید در این برنامه جمعی شرکت کنید می توانید از راه های زیر استفاده کنید:

مشخصات خود شامل نام، ایمیل، آدرس سایت یا وبلاگ (در صورت تمایل) و یک جمله کوتاه را به شماره ۳۰۰۰۱۳۴۱۴۴ پیامک کنید.
قسمت نظرات همین مطلب در از جنس خدا آمادگی خود را اعلام کنید و مشخصات تان را درج نمایید.

همچنین با نوشتن مطلب، بنر، پوستر، پادکست، مینیمال و … درباره این طرح یا انتشار همین مطلب در سایت و وبلاگ تان، یا ارسال پیامک به لیست خود، در یک هفته ی باقی مانده دوستان و آشنایان تان را از این طرح با خبر نمایید و در بهره های معنوی آن سهمی داشته باشید، انشا الله. التماس دعا.

وضوی صفر و یک ها!!!

علاقمندان به شرکت در طرح و کسب اطلاعات بیشتر می توانند به نشانی وضوی صفر و یک ها مراجعه نمایند.

منبع

وضوی صفر و یک ها



حقیقت ایمان و کفر چیست؟!!

1:

فقط 1 نفر جرئت داشت که توی این طرح شرکت کنه!!!


فرقه‌هاي مخوف "tsm و ايليا رام‌الله"

2:

راستش حال ندارم بالایی رو بخونم اگه میتونی خلاصه بگو


نکاتی پیرامون روزه و فواید آن از دیدگاه قرآن

3:

این تاپیک هم خوبه مهم شه ها
آقای ِ سرنوشت ؛ با مدیر ِ بخش در این باره صحبت بفرمایید :دی


مسخره کردن از منظر قرآن

4:

وای وای وای، من از دست تو دیوونه میشم!!!

تو هنوز نمیدونی قضیه از چه قراره، اونوقت رفتی توی نظر سنجی شرکت کردی؟!!!

برای خودت هم بله رو زدی!!! باور کن فکر کردی یه چیزی در مورد خواستگاری و شوهر کردنه که زود گزینه بله رو زدی.


عاطفه زن از منظر قران

5:


خب بی مزه وای دلم درد گرفت انقدر خندیدم
مگه نیست؟
مگه شوهر نمیدن؟
نه جدا خودوست دارم شرکت کنم


دروغ در قرآن

6:

برای هدیه دادن به امام وقت خیلی چیزهای قشنگتری هم هست...


فشرده‎اي از مسئله کربلا
موبایل و کامپیوتر و...


قرآن کریم و موضوع‌ تحریف‌گری اهل کتاب به ویژه یهود
که وسایل شخصی هستن و اگرم چیزی داخلشون باشه عمومیت نداره! اتفاقا من تو کامپیوترم یه سری فیلم دارم برای چند سال پیش و اون اتفاقاته و خیلی دوست دارم به آقا نشون بدم بگم ببین که به اسمت چه کردن...

حالا بگذریم!
ولی اگه میخوای دل امام وقتُ(ع) شاد کنی توی خیابان که میری نگاه هرزه نکن و ثواب این کارو تقدیم حضرت کن...


اگه پوشش نیروی انتظامی تنته به امت زور نگو حتی اگه از بالا دستور رسیده و این کارتُ تقدیمش کن...
اگه سر چهار راه چراغ سبز شد و شما خواستی عبور کنی اما یه قانون شکن پیچیت جلوت فحش آبدار نده و این کارُ تقدیم حضرت کن...
وقتی که پشت فرمون ماشین هستی تا جنس مخالف دیدی بوق و چراغ و...

نزن و ثواب این کارُ تقدیم امام کن...
به دختر و پسر کوچیکت یاد بده توی قنوت نمازشون دعای اللهم کل الولیک بخونن تا نمازشون بوی امام وقت بگیره و وقتی بزرگ شدن اینکارُ یاد بگیرن...
یاد بگیریم و یاد بدیم امام وقت در آخرین توقیع خودشون به آخرین نایب خودش علی بن محمد سمری فرمودند: ...هیچ کس را به جانشینی خود مگمار...

و این یعنی ....!!!
جشن هر سال نیمعه ی شعبانُ به تلخ ترین روز سال برای امام وقت تبدیل نکنیم! طرف مشروب میخوره میره بیرون با محرم و نامحرم مشغول رقصیدن میشه و به هرکسی هم که میبینه میگه بیا وسط به خاطر امام وقت بیا!
و خیلی کارای دیگه، امام وقت از این کارا خیلی بیشتر خوشحال میشه چون عمومیت بیشتری دارن...

نظر بنده اینه!

7:

دوست عزیز، واسه هر کدوم از این موضوعات، میشه تاپیک جداگانه زد و نظر سنجی کرد.
این تاپیک هم یکی از اون هاست.


8:

طولانی بود میشه در2 خط خلاصش کنی

9:

سارا عرفاني از «وضايشان صفر و يك‌ها» مي‌گايشاند

خانه مجازی‌ام را پاک می‌کنم، قربة الی الله

وضوی صفر و یک ها!!!

وقتی در اردی‌بهشت ۹۰ برای دریافت جایزه‌شان به‌عنوان «بهترین زوج وبلاگ‌نویس» به صحنه رفتند، آخرین جمله‌‌شان که سالن را به آسمان دوخت، باعث شد از یادم نروند: “جانم فدای امام هادی (ع)”.

فکر نمی‌کردم روزی طرح «وضوی صفر و یک‌ها»شان، بهانه‌ای شود تا روبه‌روی یکی از نویسندگان وبلاگ برگزیده‌ی «از جنس خدا» بنشینم و سؤالاتی از کوچه‌پس‌کوچه‌های دنیای صفر و یک از ایشان بپرسم.

خانم سارا عرفانی (همسر آقای محمدرضا مؤذن‌زاده)، از طرح «وضوی صفر و یک‌ها» می‌گوید و از مسائلی که در دنیای سایبر با اون مواجهیم…

***

این طرح از کجا شروع شد؟

دو سال پیش طرحی به نام «هدیه‌ی تولد خورشید» داشتیم.

برنامه شد به بهانه‌ی نیمه‌ی شعبان، از چهل روز قبل، نیت کنیم و برای شادی امام وقت (عج) یک گناه را کنار بگذاریم تا هدیه‌ای نمادین به ایشان بدهیم.

سال قبل این طرح را اهالی سایبر به‌صورت خودجوش اجرا کردند.

امسال تصمیم گرفتیم کاری اجرا کنیم که به پاک‌سازی این فضا کمک کند.

فکر کردیم این بار موبایل‌ها، کامپیوترها و وسایل دیجیتالی دیگر را از محتویاتی که دل امام وقت (عج) را می‌رنجاند، پاک کنیم و ان‌شاءالله پاک وارد ماه مبارک رمضان بشویم.

وضوی صفر و یک ها!!!

ملاک این‌که «چه محتویاتی دل امام وقت (عج) را می‌رنجاند» چیست؟

به نظرم هر کسی باید به قلب خودش رجوع کند.

عمق دل آدم می‌تواند جواب خوبی به این سؤال بدهد.

خودمان ته دلمان می‌دانیم کدام کارمان امام وقت (عج) را ناراحت می‌کند، اما سعی می‌کنیم رویش را بپوشانیم یا توجیه کنیم.

البته دین ما بهترین ملاک هست.

به نظر شما میزان اثرگذاری این فعالیت‌ها در سالم‌سازی فضای مجازی چقدر هست؟

مطمئنا هر قدمی که در فضای مجازی برداریم، بی‌تأثیر نخواهد بود؛ حتی عکسی که در پلاس بازنشر می‌کنیم.

اصلا فضای مجازی به همین چیزها بستگی دارد؛ به چند تا لایک بیش‌تر، و به اشتراک گذاشتن‌های ما.

جایی خواندم «و در اون روز از لایک‌هایی که زده‌ایم، سؤال خواهد شد.».

جایی که یک لایک زدن مؤثر هست، نوشتن یک مطلب یا راه‌اندازی یک طرح، ان‌شاءالله تأثیر بسزایی دارد.

کدام نهاد باید نقش محوریت را برای مدیریت این فعالیت‌ها ایفا کند؟

وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و صداوسیما قطعا می‌توانند اثرگذار باشند.

ساوقت آموزش عالی و وزارت آموزش‌وپرورش هم می‌توانند کمک نمايند.

درمورد این طرح با نهادهای مختلفی صحبت کرده‌ایم، ولی پای عمل که می‌رسد، روال‌ها و بروکراسی اداری کمی دست‌وپاگیر می‌شود یا بعضی نهادها عقب می‌کشند.

نهادهایی که باید کار را عملیاتی نمايند، گاهی کاری می‌نمايند که آدم از گسترش دادن طرح و پیدا کردن حامیان بیش‌تر پشیمان می‌شود.

درمورد خانم‌های فعال در فضای مجازی برایمان بگویید.

نظرتان درباره‌ی فعالیت‌هایی که در محیط مجازی، در رابطه با زنان و مادران انجام می‌شود، چیست؟


سایت‌های زنانه و مادرانه‌ی خوبی در اینترنت هست و کارهای خوبی هم انجام شده، اما واقعا باز هم جای کار دارد.

شاید لازم باشد همین سایت‌ها بزرگ‌تر و مطرح‌تر شوند، یا پورتال‌های جامع‌تری با رویکرد اسلامی برای زنان ایجاد شود.

مثلا خودم برای تأسیس یک سایت کاملا مادرانه دامنه‌ای ثبت کردم، اما نهادهای مرتبط، برای حمایت از چنین سایت‌هایی سخت‌گیری‌های غیرقابل‌توصیفی دارند.

از وبلاگ‌های مادرانه بگویید.

این نوع وبلاگ‌ها بیش‌تر چه نقاط ضعفی دارند؟


آفتی که بعضی از وبلاگ‌های مادرانه دارند، این هست که مسائل خصوصی را برای هستفاده‌ی عموم منتشر می‌نمايند.

گاهی مشکلاتی که در دنیای مادرانه با بچه‌ها دارند، بد بیان می‌نمايند.

به ایرادگیری از کارهای بچه می‌افتند.

مشکلات را بزرگ‌تر از چیزی که هست نشان می‌دهند؛ البته شاید در نگاه خودشان این‌طور هست.

بعضی از وبلاگ‌ها هم تبدیل می‌شود به آلبوم عکس بچه‌ها.

چرا بعضی افراد در فضای مجازی نسبت به فضای حقیقی این‌قدر متفاوت ظاهر می‌شوند؟

آدم‌ها همان‌طوری که هستند، در فضای مجازی هم می‌آیند، و حتی راحت‌تر! شاید مشکلاتشان را در جامعه‌ی حقیقی خیلی نتوانند بروز دهند، ولی خود واقعی‌شان را در فضای مجازی خیلی راحت‌تر بروز می‌دهند، مخصوصا اگر هویت مجازی داشته باشند.

در شبکه‌های اجتماعی می‌بینیم که بعضی از زنان (حتی مذهبی) عقده‌ی دیده شدن دارند؛ عکس‌ها و مطالبی منتشر می‌نمايند که گاهی بسیار خصوصی هست.

دلیلش چیست؟


ما نگاه درستی به فضای مجازی نداریم.

نتوانسته‌ایم کارکرد این فضا را خوب بشناسیم.

فکر می‌کنیم وبلاگ و صفحه‌ی فیسبوک ما کاملا شخصی هست.

بله! ظاهرا برای ماست، اما اون را با همه به اشتراک می‌گذاریم.

اطلاعات را در یک اجتماع منتشر می‌کنیم و همه می‌بینند.

این‌که آدم یک تریبون شخصی در یک اجتماع داشته باشد لذت‌بخش هست، اما همیشه باید حواسمان به درون خودمان باشد که بدانیم «این مطلب را برای چه داریم می‌نویسیم؟».
البته می‌دانیم که این عکس‌ها و نوشته‌ها را همه می‌بینند، اما انگار باور نکرده‌ایم! درک نکرده‌ایم که عکسمان را همه می‌بینند و ممکن هست ذخیره نمايند و مدت‌ها به اون خیره شوند!

مشکل کجاست؟ چرا باور نکرده‌ایم؟

مشکل ما این هست که چون در فضای مجازی، مخاطبمان روبروی ما نیست، راحت‌تر بعضی از کارها را انجام می‌دهیم.

مثلا در فضای واقعی، یک خانم خبر هستخر رفتنش را به یک همکار آقا نمی‌گوید، اما در فضای مجازی، در وبلاگش می‌نویسد.

یا مثلا مادر وبلاگ‌نویسی که هویت کاملا مشخصی دارد، آقایان زیادی هم مخاطب نوشته‌هایش هستند، ریزبه‌ریز خاطره‌ی زایمانش را می‌نویسد! من خودم از این تجربیات هستفاده کرده‌ام، اما این‌که چنین مطالبی در فضای اینترنت برای عموم به‌نمایش گذاشته شود، قطعا عوارضی دارد؛ چون هر کسی می‌تواند مخاطب این نوشته‌ها باشد.

چه عوارضی ممکن هست داشته باشد؟

از عوارضش این هست که قبح بعضی کارها می‌ریزد.

مثلا وقتی در فضای واقعی با حجاب کاملی ظاهر می‌شویم و در فضای مجازی، سطح پایین‌تری از حجاب را رعایت می‌کنیم، عملا داریم قبح این حجاب نامناسب را می‌شکنیم.

شاید بعضی‌ها قبول ننمايند، ولی این خودش نشانه‌ی ضعف ایمان هست.

یک جای کار می‌لنگیده، که ما اون را در فضای مجازی بروز داده‌ایم.

تمام این‌ها روی مخاطب هم اثر دارد.
حتی وقتی بچه‌مذهبی‌ها چنین کارهایی می‌نمايند، جدیت و غروری را که توصیه شده زن مسلمان در جامعه داشته باشد، به نوعی خدشه‌دار می‌کند.

مطالبی که در فضای مجازی منتشر می‌شود، تا چه حد می‌تواند بر مخاطبی که اکثر اوقات برای ما غریبه هست، اثر داشته باشد؟

مثلا نویسنده، کار خطایی را که انجام داده در وبلاگش می‌نویسد؛ درحالی‌که توصیه شده اعتراف به گناه در خفا و فقط برای خدا باشد که قبحش در نظر دیگران نریزد.

بعضی از کسانی که گناه یا خطایشان را می‌نویسند، می‌گویند که اشتباه کرده‌اند، اما بعضی‌ها به‌عنوان روشن‌فکری و شکستن کلیشه‌ها به کارشان افتخار می‌نمايند! تمام این‌ها اثرشان را روی مخاطب می‌گذارند.

یا مثلا مادری در یک وبلاگ مادرانه شیر دادن به نوزادش را به «شیر دادن یک گاو» تشبیه کرده بود.

شیر دادن به فرزند اوایل، کار سختی هست، اما وقتی چنین عمل آسمانی و مقدسی را این‌طور نوشت، یکی از مخاطبانش چند ماه بعد، دقیقا همین تشبیه را به‌کار برد.

اثری که روی مخاطب می‌گذاریم، غیرقابل‌انکار هست.

(البته سپس مدتی، خداوند این توفیق را از اون خانم گرفت و دیگر نتوانست به فرزندش شیر بدهد.)

چه راه‌حلی برای کاهش آسیب‌های احتمالی که متوجه فعالان مجازی هست، پیشنهاد می‌کنید؟

اطلاعات و بینش خوبی از فضای مجازی به افراد داده شود و اون‌ها را نسبت به این جامعه روشن کنیم.

باید افراد آگاه شوند که این هم یک جامعه هست، اما مجازی، که پشت این هویت‌های مجازی، افراد حقیقی وجود دارند؛ یعنی اون‌قدر این مسئله باز شود که افراد کاملا توجیه شوند و مواظب فعالیت‌هایشان در این فضا باشند.
مثلا یک خانم جوان، شاید هیچ‌وقت راضی نشود که در خیابان بایستد و با یک آقا دو ساعت حرف‌های غیرضروری بزند، اما همان خانم در فضای چت ممکن هست ساعت‌ها با یک آقا صحبت کند.

این بینش باید به افراد داده شود که در این فضا هم امکان لطمه خوردن هست.

از وبلاگ‌نویسی مشترک با همسرتان بگویید.

«از جنس خدا» از کجا شروع شد؟


وبلاگ «از جنس خدا» را همسرم قبل از ازدواج می‌نوشت.

سپس ازدواج تبدیل شد به وبلاگ مشترک ما که فضای خانوادگی‌مان را در اون هم حفظ کرده‌ایم.

مسائلی را که در زندگی با اون‌ها درگیر هستیم و ممکن هست در زندگی هر خانواده‌ای پیش بیاید، می‌نویسیم.

یعنی چگونه مطالبی؟

سعی می‌کنیم در فضای وب، مطالب خصوصی را منتشر نکنیم.

اگر حس کنیم بیان مسئله‌ای مفید هست و شاید چیزی به کسی یاد بدهد، می‌نویسیم.

مثلا برای سالگرد ازدواجمان چند عکس از سفر مکه‌مان گذاشتیم و فرمودیم ما به‌جای جشن عروسی، رفتیم مکه و وقتی برگشتیم جشن ولیمه‌ی مختصری انجام کردیم.

بزرگ‌ترین حُسن فعالیت شما و همسرتان در کنار هم در فضای مجازی چیست؟

همان‌طور که دوست دارم با حمایت همسرم در اجتماع ظاهر شوم، در فضای مجازی هم بودنش برایم قوت قلب هست.

این وبلاگ یک فضای خانوادگی هست و مشکلات خیلی کم‌تری برای نویسندگانش پیش می‌آید.

از سایت «چی بپزم» که همسرتان راه‌اندازی کرده‌اند بگویید.

واقعا آشپز خوبی هستند؟


همسرم آشپز خوبی نیست.

«چی بپزم» هم سایت آشپزی نیست؛ سایت جستجوی غذاست.

ایشان در سایت‌های مختلف جستجو کرده‌اند و لیست غذاهای مختلف را در «چی بپزم» برنامه داده‌اند.

وقتی شما غذایی را انتخاب می‌کنید، برای مشاهده‌ی چگونگی طبخ به همان سایت مرجع منتقل می‌شوید.

لینک «به رنگ پدر» در وبلاگتان را هم خودتان می‌نویسید؟

بله.

البته برنامه بود همسرم برای دخترمان بنویسد؛ چون وبلاگ‌های مادرانه زیاد هست، اما نوشتن از دید یک پدر، تازگی دارد؛ که ایشان هم به دلیل مشغله‌ی زیاد نتوانستند بنویسند.

موضوعش چیست؟


برای دخترمان، مطهره، می‌نویسیم.

وقتی مطهره خیلی کوچک بود، بیش‌تر از ذوق و شوق‌های مادرانه و پدرانه‌مان می‌نوشتیم.

به مرور که خودمان درگیر مسائل تربیتی شدیم، وبلاگ را از حالت فانتزی خارج کردیم و به‌سمت مسائل تربیتی بردیم.

با صفر و یک‌های موجود چطور مطهره را سرگرم می‌کنید؟

برای سرگرم کردن دختر کوچکمان، من و پدرش قراون خواندیم و با دوربین خانگی ضبط کردیم.

چون خودمان خواندیم و خودش هم در فیلم‌ها هست، خیلی دوست دارد.

البته وقتی بزرگ‌تر شود، قطعا سرگرم کردنش سخت‌تر می‌شود.

چرا سخت می‌شود؟

ما یک کارتون جذاب نداریم، که بچه‌ها دنبال بِن‌تِن و باربی نباشند.

البته در داخل هم انیمیشن‌هایی ساخته می‌شود، اما داستان‌هایی مثل رستم و سهراب که برای بچه‌ها جذابیت زیادی ندارد.

این‌ها خوب هست، اما مناسب هر سن و سلیقه‌ای نیست.

کارتون‌هایی با شخصیت‌های خوش‌قیافه و جذاب باید ساخته شود که اسباب‌بازی‌هایش هم موجود، متنوع و البته ارزان باشد.

برگردیم به طرح «وضوی صفر و یک‌ها».

از میزان هستقبال و تأثیر طرح بگویید.


طبق آمار سایت، حدود ۲۰۰۰ نفر ثبت‌نام کرده‌اند، اما آمار غیررسمی خیلی بیش‌تر از این تعداد هست.

بسیاری، از طریق سایت‌ها، خبرگزاری‌ها و وبلاگ‌ها مطلع شدند و عملا کار پاک‌سازی را انجام دادند، ولی جایی ثبت‌نام نکردند.

از بازخوردهای رسیده متوجه شدیم این طرح به گوش خیلی‌ها رسیده؛ مثلا در شبکه‌های اجتماعی مختلف، گروه‌هایی ایجاد شده که طرح را منتشر کرده‌اند.

افرادی هم با لایک زدن هستقبال کرده‌اند و در صفحات خودشان به دیگران اطلاع داده‌اند.

بعضی‌ها در وبلاگ نوشتند چند گیگ اطلاعات پاک کرده‌اند.

یا کسی نوشته بود کلیپ‌هایی را که برای فرزندش پخش می‌کرده، پاک کرده.

نفوذ این طرح در فضای غیرسایبر چطور بوده؟

بعضی‌ها از ما اجازه گرفتند که پوستر طرح را چاپ و در سطح دانشگاه‌ها توزیع نمايند.

یا مثلا یک مسجد طرح را در سطح محله‌ی خود اجرا کرده و بسیج مسجد کار را پیگیری می‌کرد.

البته ما هیچ مشکلی نداشتیم.

کار برای امام وقت (عج) بود و خوشحال می‌شدیم می‌دیدیم این طرح در جاهای مختلف (حتی بدون ارجاع دادن به سایت اصلی) اجرا می‌شود.

ضمن این‌که هدف اصلی این طرح، یک تغییر و تحول درونی در قلب افراد هست.


منبع

10:

نوشته هامون تو دنیای مجازی فرقی با نوشته های دنیای حقیقی نداره
همونطور که در قبال کتابی که در دنیای حقیقی چاپ میکنیم مسوولیم تو دنیای مجازی هم همینه
همیشه سعی میکنم بد ننویسم اما قبلا این فکرو نداشتم که در قبال نوشته هام تو دنیای مجازی مسوولم

11:

مثلا قبلا عکس بی حجاب یه خانوم رو ممکن بود کپی کنم و بزارم.

البته خیلی خیلی کم پیش میومد
اما الان اون کار رو نمیکنم


94 out of 100 based on 84 user ratings 1384 reviews

@