کاش بیاییم برای بی پناها سایبون باشیم


کاش بیاییم برای بی پناها سایبون باشیم



کاش بیاییم برای بی پناها سایبون باشیم
کاش بیاییم برای بی پناها سایبون باشیم
با دلای غم گرفته کمی مهربون باشیم
کاش بیاییم به باغبونا کمی حرمت بزاریم
احترام سایه های خسته رو نگه داریم
کاش با آسمونیا دینمونو ادا کنیم
سهم خوشبختیمونو وقف بزرگترا کنیم
کاش یه کاری بکنیم که خستگی ها در بشه
مرهمی بشیم که زخم آدما کمتر بشه
کاش که شاخه ی درخت زندگی رو نشکنیم
گل سرخ و از تو شهر پاک باغچه نکنیم
کاشکی پاک کنیم تموم اشکایی که جاریه
رنگ یاسایی کنیم که همیشه بهاریه
کاش دست پرنده های بی گناه و بگیریم
توی آسمون بریم دامن ماه و بگیریم
کاش با مهربونیمون غصه ها رو کم بکنیم
رشته های عشق و تا همیشه محکم بکنیم
کاش بشینیم پای صحبت اونا که بی کسن
اگه درد دل کنن به آرزوشون می رسن
کاش تو عصری که همش سنگیه و آهنیه
بگیم از چیزیایی که خوبه ولی رفتنیه
کاش هنوز دیر نشده قدر هم و خوب بدونیم
نکنه ، نکنه دیر بشه تا ابد پشیمون بمونیم
کاش که این یه جمله هیچ موقع زیادمون نره
آدمی چه بد باشه چه خوب باشه مسافره



94 out of 100 based on 84 user ratings 334 reviews

@