خود را دلقک دیگران نکنید!


خود را دلقک دیگران نکنید!



خود را دلقک دیگران نکنید!

خود را دلقک دیگران نکنید!
خود را دلقک دیگران نکنید!
اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام، در فرمایشات خود نسبت به آثار و عواقب زیان بخش خنده زیاد، فراوان هشدار داده اند که توجه شما را به پاره ای از این روایات جلب می کنیم:

زیاد خندیدن:
1ـ موجب حقارت انسان در قیامت مى شود.
این مطلب در حدیث امام باقر(علیه السلام) گذشت که فرمودند: «کَثْرَةُ الضّحکِ تَتْرکُ العَبد حقیراً یومَ القیامة».1
2ـ موجب مرگ قلب مى شود.
رسول گرامى(صلی الله علیه و آله) فرمودند: «اِیّاک وَ کَثْرَةَ الضّحکِ فانّه یُمیتُ القلب»: «از خنده زیادى بپرهیزید که قلب را مى میراند».2
مولى على(علیه السلام) نیز فرمودند: «کَثُرَ ضِحْکُه مات قَلبُه»: «کسى که خنده اش زیاد شود، قلبش مرده است».3
3ـ موجب محو ایمان مى شود.
رسول گرامی(صلی الله علیه و آله): «کَثْرَةُ الضِّحَکِ یَمحُو الایمان»: «خنده زیاد ایمان را محو مى‌کند».4

4ـ موجب از بین رفتن هیبت و وقار انسان مى شود.
مولى على(علیه السلام) مى فرمایند: «مَنْ کَثُرَ ضِحْکُه ذَهَبَتْ هِیْبَتُه»: «کسى که خنده او زیاد شود، هیبت و اُبهّت او مى رود».5 در جاى دیگر مى فرمایند: «کثرة ضحک الرجل تُفْسِد وَقارَه»: «زیادى خنده مرد، وقار او را فاسد مى کند».

5ـ خنده زیاد موجب وحشت همنشین و زشت کردن رهبر و رئیس مى شود.
امام متقیان على (علیه السلام)مى فرمایند: «کثرة الضحک یوحش الجلیس و یَشین الرئیس»:6 خنده زیادى اعتماد دوست و همنشین انسان را نسبت به انسان کم و موجب وحشت او در همنشینى مى شود»، زیرا زیاد خندیدن مناسب انسان عاقل و متین نیست و موجب بی وقارى رهبر مى گردد.

6ـ خنده مستانه موجب گریه در قیامت و گریه بر گناه مایه سرور و خنده در قیامت است.
امام صادق (علیه السلام) فرمودند: «کم ممّن اکثر ضحکه لاعبا یکثر یوم القیامة بکاؤه و کم ممّن اکثر بکائه على ذنبه خائفا یکثر یوم القیامه فى الجنَّة سروره و ضحکه»: «چه بسیار از کسانى که خنده را از روى بازى و شوخى زیاد کردند و روز قیامت گریه آنها زیاد است و چه بسیار از کسانى که گریه بر گناهشان را از روى ترس از مقام خداوندى زیاد کردند و در روز قیامت در بهشت، سرور و خنده آنها زیاد مى شود».7
آرى از خنده مستانه و قهقهه بپرهیزید، و بالاتر از این خود شما نیز سخنى نگوئید و کارى نکنید که دیگران این گونه بخندند به اصطلاح خود را دلقک بى خبران نکنید!

رسول گرامى(صلى الله علیه وآله) فرمودند: «انّ الرجلَ لَیَتَکّلمُ بالکلمة فى المَجْلس لیَضْحَکَهم بها فَیهوى فى جَهَنَّم ما بین السماء و الارض»: «مردى در مجلسى به کلمه اى تکلم مى کند، تا حاضرین را با آن کلمه بخنداند ولى خودش در جهنم میان آسمان و زمین رها مى شود».8
در جاى دیگر فرمودند: «واى بر کسى که سخن مى گوید و دروغ مى گوید، تا عده اى را بخنداند، واى بر او واى بر او!»9
مولى على(علیه السلام) مى فرمایند: «اِیّاکَ اَنْ تَذْکُرَ مِنَ الکَلامِ ما کانَ مُضْحکاً و ان حکیتَ ذلک عن غیرک»: «بپرهیز از ذکر کردن کلامى که خنده آور باشد، گرچه از دیگرى آن را حکایت کنى!»10
امام صادق(علیه السلام) نقل مى کنند، در مدینه در زمان امام سجاد (علیه السلام) مردى بود یاوه گو که کار او خنداندن مردم بود.
امام سجاد(علیه السلام) فرمودند: این مرد مرا خسته کرده که به او بخندم، روزى آن حضرت با غلامان عبور مى کردند و این مرد آمد و عباى حضرت را از پشت سر برداشت و رفت، حضرت ملتفت نشدند، ولى غلامان ملتفت شده و او را دنبال کرده و عباء را از او گرفته و نزد حضرت آوردند، حضرت فرمودند این که بود، گفتند: این مرد یاوه گو و مزاح کننده اى است که مردم را مى خنداند، فرمودند به او بگوئید: «انّ لِلّه یوماً یَخْسُرُ فیه المُبْطِلُون»: «براى خداوند روزى است که افراد یاوه گو در آن روز در خسران و زیانند!» 11
مولى على(علیه السلام) در جمله بسیار جالبى مى فرمایند: «وَقِّرُوا اَنْفُسَکِم عَنِ الفُکاهات و مَضاحِکِ الحکایات و محالّ التُّرَّهات»: «وقار خود را نسبت به فکاهیات و حکایات خنده آور و محلهائى که سخنان باطل گفته مى شود حفظ کنید»12 و با زیاده روى در اینها شخصیت خود را خدشه دار مگردانید.
مرحوم الهى، در ذیل این فراز «و ان ضحک لم یعل صوته» چنین مى سراید:

و گـر خنــدد چـو گل خندد در این باغ
نـه آشـوب افکند در باغ چون زاغ

غـنـچـه لــب گشـایــد در تـبــسّـــم
کــه آرد بـلــبــلان را در تـــرنّــــم

کـه لبخند نهـان خوش چون ربا بست
چــو خنــده صبحـدم کز آفتابست

لب خندان خوش است اما نه چندان
گــل از خـنــده خـزان گرد ببستان

بـخـنــد اى نــازنــیــن لیـک بیندیش
که لـبـخـنــد فزون دل را کند ریش

بـبــیــن در قـهـقـهــه کبـک خرامان
که چشم باز بر وى گشت خندان
----------------------------
حکایت
شنیــدم طـــرفـــه کبـــک کـوهسارى
خـرامـــان بـــود چـــون زیـبــا نــگــارى

بــه خنده کوه را رقصان همى خواست
نشاطش مى فزود و غصّه مى کاست

بــه دشت از قهقـهه آن کبـــک دلـشاد
ز بالا، شاهبـــازى دیــــــده بــگشـــاد

گـرفت آن کبــک خنـــدان را بـه چنگـال
ز بــهــر طعـمه بـشکستــش پـر و بال

مـبـــادا نــــاگــهـــان بـــــاز شکــــارى
کنـــد بــــازى بـــه کبـــک کـوهسارى

در این محفل تو چون شمع اى خردمند
به جان سوز و به لب آهسته مى خند

کـه مــى تـــرســم ز لــبــخــند فزونت
فلــک چــون غنچـه سازد غرق خونت
---------------------------------
پی نوشت ها
1. بحار الانوار، جلد 71، صفحه 277.
2. بحار الانوار، جلد 76، صفحه 59.
3. غررالحکم.
4. بحار الانوار، جلد 14، صفحه 249 ـ جلد 76، صفحه 60.
5. بحار الانوار، جلد 77، صفحه 285.
6. غررالحکم.
7. بحار الانوار، جلد 76، صفحه 59 (در شرح نهج البلاغه خوئى ذیل همین فراز با تفاوتى نقل شده است).
8. بحار الانوار، جلد 77، صفحه 88.
9. همان مدرک.
10. بحار الانوار، جلد 76، صفحه 60 ـ شرح ابن ابى الحدید، جلد 16، صفحه 121.
11. تنبیه الخواطر، جلد 4، صفحه 537.
12. غررالحکم (روایات دیگرنیز درباره ضحک در میزان الحکمه، باب «ضحک»، جلد 5، صفحه 479 تا 486 آورده شده، مى توانید مراجعه نمائید).
منبع: اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ج 2
تبیان




رنگ دیوار اتاق شما درباره شخصیتتان چه می گوید؟

1:

وااااااا یعنی دیگه نخندیم خود پیامبر همیشه تبسم داشته چی میگین الکی منظور زیاد از حدش هست


اسم شما چه رنگی است؟! (شخصیت شناسی)

2:

یعنی دوست دارن همش اندوه و غم و چشممون به اشک باشه...

من خودم آدمی هستم که همیشه میخندم...

به خنده رویی هم معروفم.


اگه خصلت های زیر در شما وجود دارد ، شما افاده ای هستید


روانشناسی جالب انگشتان دست ...

3:

هیچی دیگه یهو بگید خنده حرامه...


او می خواست «اعدام‌بازی» کند؟
:/


تست روانشناسی سن ( بسیار نزدیک به حقیقت )

4:


درسته
خندیدن زیاد اصلا" خوب نیست

من خودم هر کسی رو که زیاد میخنده بهش میگم ...خل
یعنی واقعا" فکر می کنم عقل درستی نداره


آیا "آب" موجب چاقی می‌شود؟

5:

ملت عزیزو شریف میگه زیاد خندیدن و قهقه مستانه خوب نیست
اونم زیادش
تبسم و خوشرو بودنو توصیه هم کردن
بخونین خو متنو


سرانجام تلخ یک جوان که "عشق لاتی" داشت

6:

زیادخندیدن موجب حقارت انسان درقیامت میشود"!!!!!
آیا مدرکی یا شاهد عینی برای این ادعاهست؟؟

7:


خنده در آیات
در قران از ماده ضحک که به معنای خنده هست ده مورد وجود دارد که در پنج مورد به معنی خندیدن از روی تمسخر و بی اعتنایی هست که در توصیف مشرکین بیان شده هست[5] و در یک مورد درباره خدا سخن می گوید «اوست كه خنداند و گرياند،»[6]و در دو مورد اوصاف بهشتیان را بیان می کند[7]و در یک مورد در توصیف ساره همسر حضرت ابراهیم هست.[8]و در یک مورد هم درباره حضرت سلیمان هست[9] که در مقابل کلام مورچه که -خطاب به مورچه های دیگر- فرموده بود «به لانه‏هاى خود برايشاند تا سليمان و لشكرش شما را پايمال نكنند در حالى كه نمى‏فهمند!»[10] و احتمال قوی داده اند که ضحك درباره حضرت سلیمان بمعنى تعجب باشد يعنى لبخند زد در حاليكه از سخن مورچه در عجب بود.[11]
انواع خنده
خنده بر سه قسم هست: ممدوح، مباح و مذموم
خنده ممدوح
تبسم کردن، خنده ممدوح و مستحب هست.

در روایتی آمده هست: خنده مومن به صورت تبسم هست.[12] چنانچه سیره پيغمبر(ص)این بود که خنده ایشان از تبسم تجاوز نمی­کرد[13]و همچنین در روایت دیگر آمده هست: «امام صادق(ع) فرمود: در موقع خنده نبايد دندانهاى جلو دهان ديده شود كه در اين صورت عمل ناپسندى انجام داده‏اى و كسى كه بدى مرتكب مى‏شود از شبيخون در امان نمى‏ماند.»[14]
تبسم در بعضی از موارد هستحباب زیادی دارد: «كسى كه بر چهره برادر مؤمنش تبسّم بزند خدا برايش حسنه مى‏نايشانسد و كسى كه خدا برايش حسنه بنايشانسد او را عذاب نخواهد كرد.»[15]
در روایتی آمده هست: پيامبر(ص) از همه امت لبخندش بيشتر و خوش­خلق­تر بود مگر آيه قراونى نازل مى‏شد و به ياد قيامت مى‏افتاد و يا مشغول موعظه مى‏شد و چون مسرور و خشنود بود، از همه امت خشنودتر بود.[16]
از این کلام توهمی را که در اذهان بعضی از افراد وجود دارد که خیال می نمايند مومن واقعی همواره باید محزون باشد و هیچ وقت نباید بخندد، دفع می شود.

چون از جمله علامات محبّت و معرفت خدا این هست كه چهره انسان در برخورد با امت خندان باشد و دل از فراق محبوب غمناك و اندوهناك باشد.

[17] نه اینکه در بین امت محزون باشد.
در حديثى آمده هست كه پيغمبر اكرم(ص) از كنار جمعى مى‏گذشت كه مشغول خنده بودند.

فرمود:" اگر اونچه را من مى‏دانم مى‏دانستيد بسيار گريه مى‏كرديد و كم مى‏خنديد"! هنگامى كه پيامبر از اونجا گذشت جبرئيل بر او نازل شد و عرض كرد:" خنده و گريه هر دو از طرف خدا هست".[18]
یعنی لازم نیست مومن هميشه گريان باشد، بلکه هم گريه از ترس خدا و اینکه مرتکب گناهی شود در جاى خود لازم هست و هم خنده به هنگام شادی؛ چرا كه همه چیز و از جمله گریه و خنده از طرف خداست.[19]
خنده مباح
خنده مباح خنده ای هست که از حد تبسم تجاوز کند و به حد قهقهه نرسد.

البته به شرط اینکه گناهی در این کار نباشد.
معمر بن خلاد می­گايشاند: از امام رضا(ع) سئوال کردم اگر انسان در اجتماعى بنشيند بعد سخنى به ميان بیايد و با هم شوخی كنند و بخندند آیا این کار اشکال دارد؟ حضرت فرمود: اشکالی ندارد، اگر چيزى نباشد.

معمر بن خلاد می گايشاند: من تصور كردم كه منظور اون حضرت از اینکه فرمودند اگر چيزى نباشد، این بود که فحش و متلك نباشد.[20]
یعنی اگر افرادی دور هم جمع شوند و برای سرگرمی و گذران وقت و شاد بودن حرفهایی را بزنند که باعث خنده افراد حاضر در مجلس بشود اشکالی ندارد به شرط اینکه در حرفهای اونها گناهانی مثل تمسخر و غیبت و...

نباشد و این کلام امام که خنده و شوخی را مباح می­داند منافاتی با روایات دیگر -که خنده و شوخی را مستحب می­داند- ندارد.

امام باقر(ع) نیز می­فرماید: «خداى عز و جل اون كس كه ميان جمعى شوخى و خوشمزه‏گى كند دوستش دارد در صورتى كه فحشى نباشد.»[21]
چون اگر مجلس خنده تنها برای وقت گذرانی و لهو و لعب باشد مباح هست ولی اگر برای ادخال سرور مومنین باشد مستحب هست.

شاهد بر این کلام، روایتی هست از حضرت صادق(ع) که به يونس شيبانى فرمود: شوخى شما با يكديگر چگونه هست؟ فرمود: كم هست.

فرمود چرا شوخى نمي­كنيد كه شوخى، نشانه خوش اخلاقى هست و باعث شادی دل مومن می شود.

پيغمبر(ص) با امت شوخى مي­كرد براى اونكه اونان را خوشحال كند.[22]
خنده مذموم
خنده ای که از نظر دین و یا امت زشت و ناپسند باشد خنده مذموم نامیده می­شود.

در اینجا به چند مورد اشاره می­شود:
1- قهقهه:[23] یعنی با صدای بلند خندیدن به گونه­ای که از دور صدای خنده انسان شنیده شود.

در روایتی آمده هست قهقهه از شیطان هست؛[24]یعنی شیطان هست که ترغیب به قهقهه می­کند.

در روایت دیگر آمده هست: «اگر صداى خنده‏ات به قاه‏قاه بالا گرفت، سپس اون كه از مستى خنده باز آمدى بگو: «بار خدايا از من نفرت مكن»[25]
2- خنده ای که بدون تعجب باشد: یعنی اینکه انسان بی جهت و بدون اینکه مسئله تعجب آوری برایش رخ بدهد بخندد که در بعضی از روایات این کار را نشانه نادانی معرفی کرده هست[26] و در روایت دیگر این گونه افراد را جزء کسانی شمرده هست که غضب شدید خدا براونها نازل می شود [27]
3-خنده ای که به سبب گناه باشد: گاهی انسان درباره شخصی در مجلسی سخن می­گوید تا افراد را بخنداند.

رسول خدا(ص) در وصاياى خود به ابوذر فرمود: ..

اى اباذر واى به حال كسى كه سخن دروغ بگايشاند تا امت را بخنداند.

واى بر او، واى بر او»[28]
بعضى تصور مى‏كنند اگر كسى به عنوان شوخى و مزاح و جلب توجه و خنداندن امت، دروغ و یا تمسخر و غیبت و هر گناه دیگری اجرا کند اشکالی ندارد؛ چرا كه در اين گونه موارد جنبه شوخى و مزاح دارد نه جدّى، اما اين نكته را بايد در نظر داشت كه در شرع مقدس اسلام، گناه به طور کلی نهی شده هست چه شوخی و چه جدی.

گاهی انسان با خنده اش موجبات آزار و اذیت دیگران را فراهم می­کند: بر سخن اشتباه آميز و نامنظّم شخصی، يا بر افعال آشفته و نامرتّب او، يا بر چهره زشت يا قامت كوتاه يا دراز او يا به عيب و نقصى كه دارد بخندند كه خنده بر اين چيزها داخل در مسخرگى و مورد نهى هست.[29]
آثار خنده زیاد
1- دل مردگی:[30] اکثر افرادی که می­خواهند زیاد بخندند در مجلسی می­نشینند که در اون انواع گناهان از جمله غیبت و تمسخر و...

وجود دارد و بدترين اثر گناه، از ميان رفتن نور علم و حس تشخيص و تاريك شدن قلب و بالاخره از همه مهمتر مردن قلب هست.
2- کینه توزی:[31] اگر سخنی که پشت سر دیگری فرموده شده به گوشش برسد باعث ناراحتی و کینه او خواهد شد.
3- از بین رفتن «شكوه و وقار انسان»:[32] زیرا کسانی که به فکر زیاد خندیدن هستند سبک مغز بوده و ارزش و هیبت اونها نزد دیگران پایین هست.
4- بى‏خبرى از قيامت: پيامبر خدا(ص) فرمود: «اگر اونچه من مى‏دانم بدانيد بسيار خواهيد گريست و كم خواهيد خنديد.»[33]
5- ابتلاء به جنون: چون خنده دلالت بر غفلت و فریب خوردگی انسان دارد که مانع تفکر و عبرت و توجه به مبدء و معاد می­شود و برای همین هست که خنده در اطفال و دیوانه­ها بیشتر از دیگران عارض می­شود.[34]
علت خنده زیاد
افراط در شوخی کردن علت زیادی خنده هست[35]و به همین دلیل هست که در بعضی روایات از شوخی نهی شده هست.

در روایتی از امام صادق(ع) آمده هست: « مبادا شوخى كنيد كه دلتنگى می­آورد و باعث به وجود آمدن كينه می شود.»[36]
اشتباه بزرگى هست كه انسان شوخى را حرفه خود برنامه دهد و بر اون مداومت كند و انتظار داشته باشد سخن باطلی نگايشاند و باعث رنجش دل دیگران نشود.

سخن باطل و رنجاندن دل دیگران گناه هست و بعضى از گناهان صغيره با اصرار بر اون، كبيره مى‏شود.

از اين رو سزاوار هست انسان مراقب رفتار خود باشد.[37]
علاج خنده زیاد
كسى كه مرحله‏اى همچون مرگ در پيش رو دارد، خانه‏اى ابدی همچون آخرت منتظر اوست، دشمنى همچون شيطان همواره در کمین اوست، دو فرشته همواره در کنار او هستند و تمام اعمالش را می­نویسند، عمرش همچون برق در حال گذر هست و منزلش یعنی دنيا محل صد هزار گونه خطر باشد، خنده و شوخى زیاد برای او معنی ندارد مگر از روی غفلت و بى‏خبرى.[38]
پيامبر خدا(ص) به مجلسى گذرش افتاد كه صداى خنده بلند بود.

فرمود: انجمن خود را با ياد تيره‏كننده لذّتها در آميزيد.

عرض كردند: تيره‏كننده لذتها چيست؟ فرمود: مرگ[39]یعنی برای کنترل نفس به یاد مرگ باشید تا عمر خود را صرف لذات زود گذر دنیا نکنید.

يكى از بزرگان با خود خطاب كرد و فرمود: «اى نفس مى‏خندى و حال اينكه شايد كفن تو اكنون در دست رختشوی باشد و او هم مشغول شستن اون باشد.»[40]
غفلت امت از مرگ به سبب كم ياد كردن مرگ هست و اگر هم گاهى اون را ياد می كنند نه با قلبى فارغ بلكه با دلى گرفتار شهوتها و علائق دنيوى ياد اون مى‏كنند، و چنين يادى سودى نمى‏دهد.

راه درست اين هست كه آدمى دل را از هر چيزى جز ياد مرگ كه در پيش روى دارد تهى كند و همچون كسى باشد كه بخواهد سفر درازى برود و در مسیر راه، بيابانهاى بى‏آب يا درياى خطرناك باشد...

كسى كه به اين نحو به ياد مردن باشد و مكرّر ياد اون كند، در دل او اثر مى‏گذارد و در نتيجه سرور و نشاط او به دنيا كم مى‏شود و نفسش از اون باز مى‏ايستد و از اون دل شكسته مى‏شود و آماده مرگ و سفر آخرت مى‏گردد.[41]

پژوهشکده باقرالعلوم


8:


گذیده ای از نمایش نامه شهر قصه 1355-56

بستگی داره به چه سازی بخندی و گریه کنیم

9:

لبخندبزنین چهرتونــ زیباتر میشه...

10:

گریه کنید مسلمونا
گریه کنید ثوابه.


11:

خاک برسرم
من همیشه میخندم
خصوصا وقتی با خاله و بعضا با خانواده هستم ک قهقه سر میدم
خلاصه
من رفتم جهنمممممممممممم

12:


خود را دلقک دیگران نکنید!

:))
بدون شرح (خنده فراموش نشود!)

13:

منظور اهل بیت بزرگوارمون اینه که به جا بخندیم و صحیح بخندیم..

وگرنه خوشرویی هم خودش ثواب داره.

اتفاقا خنده بهترین چیزه خندیدن انقد خوبه که حتی روی کبد هم اثر مثبت میزاره

14:

خیلی وقته حرامه !

15:

خنده بر هر درد بی درمان دواست....
من اولین باره این روایت هارو میشنوم.

من فقط اینو میدونم که نباید به کسی بخندیم وگرنه خنده خوبه
به هم نخندیم با هم بخندیم

16:

مگه میشه نخندی من همیشه می خندم از ته دل

17:

هر چی میخواین بگین خل دیونه و بی عقل ..................
ولی در کل من کسی که میخنده را بیشتر دوست دارم تا آدم اخمو و ....................


18:

هرچیزی از حد که بگذره نامناسب و زشته
حتی خنده و خوشرویی که اسلام بسیار بر اون سفارش کرده و همچنین روانشناسان و
به قول دوستان بر هردردی دواست زیاد تر از معموالش میتونه درد اور باشه
اینجا بحث بر سر قهقهه زدن هست نه تبسم معمول و عادی

19:

من که خدا وکیلی یادم نمیآید آخرین باری که خندیدم کی بود

20:

یه شرایطی برامون درست کردن که باید به حال خودمون گریه کنیم واقعا ...

تاسف باره...


88 out of 100 based on 68 user ratings 418 reviews

@