آقای منتظری که قائم مقام رهبری بودند چرا برکنار شدند و سرنوشت وی چه شد؟


آقای منتظری که قائم مقام رهبری بودند چرا برکنار شدند و سرنوشت وی چه شد؟




    آقای منتظری که قائم مقام رهبری بودند چرا برکنار شدند و سرنوشت وی چه شد؟

پاسخ :


آیا مرد حق زدن زن را دارد؟

1:



برای حاجت روا شدن چه کار باید کرد؟

آیت‏الله منتظرى از افرادى هست که قبل و سپس انقلاب اسلامى، خدمات مفیدى ارائه داده هست و از دیدگاه‏هاى ایشان در تدوین قانون پايه ى و ساختار نظام جمهورى اسلامى ایران هستفاده شده هست.


شنیدم بپاخاستن ما هنگام برده شدن نام مبارک حضرت مهدی(عج) و دست بر سر گذاشتن و تبعیت از
در این راستا مى‏توان به گنجاندن اصل مهم ولایت فقیه در قانون پايه ى، با حمایت قاطع حضرت امام و چهره‏هایى مانند آیت‏الله منتظرى، شهید بهشتى و...


اسم اعظم در روایات دیده می شود چه معنا و مفهومی دارد؟
نام برد.


چرا به حضرت امیر(ع) قرآن ناطق می گویند؟
مورد مهم دیگر نحوه گزینش ولى فقیه و راه‏کارهاى اون در قانون پايه ى (انتخاب دو مرحله‏اى فقیه از سوى خبرگان)، دقیقاً همان دیدگاهى هست که در کتاب فقهى آیت‏الله منتظرى درباره ولایت فقیه آمده هست.

در اخبار آمده ائمه(ع) انواری بودند در ساق عرش که مشغول عبادت بودند: چه موقع و به چه صورت
حضرت امام(ره) در نامه 8/1/68 چنین مى‏فرمایند که: «...


شیعه و سنی چه جوری تو مکه با همدیگه نماز جماعت میخونن؟
من صلاح شما و انقلاب را در این مى‏بینم که شما فقیهى باشید که نظام و امت از نظارت شما هستفاده نمايند.


حجاب ها چه هستند؟ چگونه ایجاد شده و راه رفع آنها چیست؟
از پخش دروغ‏هاى رادیو بیگانه متأثر نباشید، امت ما شما را خوب مى‏شناسند و حیله‏هاى دشمن را هم خوب درک کرده‏اند که با نسبت هر چیزى به مقامات ایران کینه خود را به اسلام نشان مى‏دهند...

در اسلام مصلحت نظام از مسائلى هست که مقدم بر هر چیز هست و همه باید تابع اون باشیم...».
دوم: برپايه تعالیم و آموزه‏هاى دین مبین اسلام، حفظ حکومت و نظام اسلامى، رعایت مصالح جامعه اسلامى، از اصول بسیار مهمى بوده که حتى بر بسیارى از واجبات مقدم و لازم الرعایه مى‏باشد که اعتبار و ارزش افراد، خصوصاً مسؤولین و کارگزاران، حمایت و مخالفت جامعه نسبت به اونان، نیز در چارچوب رعایت یا عدم رعایت این اصول قابل بررسى و تحلیل هست.
سوم: در هر صورت شناخت دلایل مخالفت‏هاى گسترده از طرف اقشار گوناگون جامعه با ایشان نیازمند مرورى کوتاه بر مواضع و عملکردهاى ایشان در دو مقطع قبل و سپس عزل ایشان مى‏باشد:
الف.

عملکردها و اقدامات غیر صحیح ایشان قبل از عزل از قائم مقامى:
سپس انتخاب ایشان به عنوان قائم‏مقام رهبرى و بر عهده‏گرفتن مسئولیتهاى مهم با کمال تأسف به دلیل برنامه داشتن افراد ناصالح و قدرت‏طلب، برخى از عناصر نهضت آزادى، جاما و منافقین و به ویژه باند تروریست مهدى هاشمى در اطراف ایشان و رساندن اطلاعات ناصحیح و تحریک ایشان به موضع‏گیرى‏هاى نابجا موجب بدبینى ایشان به خدمتگزاران دلسوز نظام، زیر سؤال بردن دستاوردهاى انقلاب و در نتیجه جدا نمودن نامبرده از امام و نظام مى‏شوند.

از دیگر سو به تدریج دفتر ایشان به کانونى در جهت فعالیت‏هاى تخریبى درآمد و ایشان نیز تحت تأثیر اینگونه شرایط گرفته که هنوز هم آثار اون آشکار و هویدا هست.

این مسأله بر حضرت امام ثابت کرد که ایشان صلاحیت رهبرى نظام را ندارد.
آقای منتظری به دلیل مواضع غیر اصولی در موقع جنگ تحمیلی , و نیز به علت تخلفات مهمی که برخی از اطرافیان ایشان با سوئ هستفاده از ایشان انجام می دادند و در واقع دفتر ایشان را به یک کانون توطئه تبدیل کرده بودند, حضرت امام را ناچار به موضع گیری و تذکر کردند.

تذکرات و هشدارهای حضرت امام (ره ) چند سال به طول انجامید و حضرت امام (ره ) با واسطه کردن افراد زیادی کوشیدند آقای منتظری را از گرداب بزرگی که توسط نزدیکانشان پدید آمده بود نجات دهند ; ولی متأسفانه اون همه تلاش ها هیچ ثمری نبخشیدپس از نامه‏هاى شدید اللحن آقاى منتظرى به امام(ره) و دفاع غیر قانونى از افراد و عناصر منافق و ضد انقلاب نظیر سید مهدى هاشمى و گروهک هاى معاند نظام و تضعیف انقلاب اسلامى و دستاوردهاى اون و زیر سؤال بردن جنگ تحمیلى، حضرت امام(ره) جهت حفظ نظام اسلامی و دستاوردهای انقلاب اقدام به نگارش نامه 6/1/68 نموده و در این نامه تصریح کردند که دیگر قائم مقامى آقاى منتظرى را قبول ندارد و وى را ساده لوح مى‏داند و اگر انقلاب به دست وى سپرده شود، از دامن لیبرالها و منافقین سر در مى‏آورد.

در این نامه، امام تأکید کرده بودند که اقدامات آقاى منتظرى، خیانت به اسلام تلقى مى‏شود و نظام اسلامى را تضعیف مى‏کند و با توجه به اطرافیان و کسانى که به آقاى منتظرى منسوبند، هیچ امیدى به اصلاح رفتار وى وجود ندارد و بنابراین بهتر هست در گام اول به اصلاح دفتر و بیت خود دست بزند و در امور حوزه‏ها و نیز مسائل سیاسى، دخالت نکند.

حضرت امام(ره) سپس اتخاذ این تصمیم، در نظر داشتند که این نامه تند و شدید اللحن از رسانه‏ها، پخش شود، اما چند عامل باعث شد که از یک سو این نامه مسکوت گذاشته شده و از رسانه‏ها پخش نشود و از سوى دیگر موضعگیرى حضرت امام(ره نسبت به آقاى منتظرى لحن و نگرشى ملایم‏تر اتخاذ شود: عامل اول اینکه: تصمیم امام(ره) اونچنان دور از تصور بود که یکباره، همه را غافلگیر کرد، زیرا امت از میزان عشق و علاقه امام(ره) به آقاى منتظرى مطلع بودند و مى‏دانستند که ایشان تنها درباره شهید مطهرى و آقاى منتظرى تعبیر «حاصل عمر من» را به کار برده بودند و اینک شاهد بودند که امام(ره) حاصل عمر خویش و «امید امت امام» را با دستخود از منصب قائم مقامى رهبرى عزل کرده‏اند.

از سوى دیگر مشخص بود که حضرت امام(ره) در این گونه تصمیمات با سنجیدگى کامل عمل مى‏نمايند و بر خلاف آقاى منتظرى، تعجیل در تصمیم‏گیرى را آفت رهبرى مى‏داند و این، واقعیتى بود که در چندین حادثه مهم انقلاب، ظهور و بروز کرده بود.

مسئولان درجه اول کشور نیز موافق با شدت عمل و برخورد تند امام(ره) به ایشان نبودند از اینرو مسئولان درجه اول کشور و از جمله رئیس جمهورى، ریاست مجلس، هیئت رئیسه مجلس خبرگان و بسیارى از افراد بیت و دختر امام(ره) با پخش این نامه مخالفت مى‏کردند.

از سوى دیگر آقاى منتظرى پس از دریافت نامه 6/1/68 حضرت امام(ره) توسط «حجت الاسلام عبدالله نورى» و اطلاع از تصمیم حضرت امام(ره) نامه‏اى خطاب به حضرت امام(ره) نوشتند که در اون چنین آمده هست: «مطمئن باشید همان طور که از آغاز مبارزه تاکنون در همه مراحل همچون سربازى فداکار و از خودگذشته و مطیع در کنار حضرتعالى در مسیر اسلام و انقلاب بوده‏ام اینک نیز خود را ملزم به اطاعت و اجراى دستورات حضرتعالى مى‏دانم...

به من اجازه فرمایید همچون گذشته یک طلبه کوچک و حقیر در حوزه علمیه به تدریس و فعالیتهاى علمى و خدمت به اسلام و انقلاب زیر سایه رهبرى حکیمانه حضرتعالى اشتغال داشته باشم...» (محمدى رى شهرى خاطرات سیاست مؤسسه مطالعات و پژوهشهاى سیاست، ص 267-266).

با ارسال این نامه از سوى آقاى منتظرى و وساطت جمعى از مسئولان و شخصیتهاى موجه نظام، نزد حضرت‏امام(ره) نامه 6/1/68 مسکوت گذاشته شد و برنامه شد که از انتشار این نامه جلوگیرى شود.

متعاقب جریانات فوق در مورخ 8/1/68 حضرت امام(ره) نامه دیگرى به آقاى منتظرى مى‏نویسند که لحن و نگرشى متفاوت با نامه 6/1/68 دارد و علت این تفاوت از نظر سخن و محتوا با توجه به فاصله کم وقتى، حکایت از اون دارد که نظرات امام(ره) در شرایط نگارشى نامه دوم، عمدتاً تأمین شده بود و برخورد تند امام(ره) در نامه اول، عمدتاً به این دلیل بود که ایشان مى‏خواستند تأمین مصلحت نظام اسلامى و انقلاب را با چنان شکلى عملى نمايند که در آینده هم نه آقاى منتظرى و نه دیگر نیروهاى درون نظام هرگز جرئت ننمايند که بازگشت وى به جایگاه رهبرى را مطرح سازند.

در واقع، قصد امام(ره) این بود که به عنوان بانى نظام و رهبر انقلاب و با شناختى که از میزان توان مدیریتى و شخصیت آقاى منتظرى داشتند، بازگشت وى به جایگاه رهبرى را محال و ناممکن سازند و مانع از حضور او در مسائل سیاسى شوند و با توجه به سوابق و جایگاه فقهى، درس و بحث حوزوى و فقهى را اصلى‏ترین وظیفه ایشان برنامه دهند، در عمل چون آقاى منتظرى با توجه به نامه اول امام(ره) راضى به تصمیم رهبر انقلاب شده بود، امام(ره) نیز لحن نامه دوم را نرمتر و صمیمانه‏تر کرد و بدین شکل، عزل آقاى منتظرى از قائم مقامى رهبرى عملى شد (ر.

ک: ویژه نامه منتظرى از اوج تا فرود، ویژه نامه جهت دفاع از ارزشها،بهمن 76).


ب) عملکردها و مواضع غیر اصولى:
ایشان سپس عزل متأسفانه به رغم توصیه‏هاى مؤکّد امام(ره) به آیت‏الله منتظرى (در نامه‏هاى 6 و 8 فروردین ماه 1368) مبنى بر عدم دخالت ایشان در سیاست، پاکسازى بیت خود از افراد ناصالح، متأثر نشدن از منافقان و رادیوهاى بیگانه و...؛ ایشان تحت تأثیر منافقان، رادیوهاى بیگانه و گزارش‏هاى جهت دار و غیر صحیح اطرافیان خود، در موارد متعددى به ارائه نظرات غیر واقع‏بینانه - که منجر به تضعیف نظام اسلامى و سوء هستفاده دشمنان شد - پرداخته، امنیت و منافع کشورمان را به مخاطره افکندند.

البته به دلیل هوشیارى امت و حضور مؤثر اونان در صحنه، بسیارى توطئه‏هاى دشمنان با شکست مواجه شد.پس از حضرت امام (ره ) نیز حرکاتی از سوی ایشان و برخی از اطرافیانشان صورت گرفت که هر بار با عکس العمل هایی از سوی امت و نظام رو به رو شد, تا این که در آستانه برگزاری کنفرانس سران اسلامی در شهرستان تهران , ایشان طی نطقی , مسائلی را در اون شرایط حساس مطرح نمودند که به هیچ وجه به صلاح مملکت و امنیت کشور نبود; از جمله درباره رهبری و برخی از موضوعات دیگر سخنانی واهی و بی پايه فرمودند که حتی توسط بسیاری از دوستانشان مورد اعتراض واقع شدند.

از همین رو این سخنرانی با عکس العمل شدید امت رو به رو شد و طی تظاهراتی امت هوشمند و انقلابی , نقطه نظرهای خویش را نسبت به این سخنان ابراز داشتند.

جهت اطلاع بیشتر به کتاب خاطرات سیاسی , (محمدی ری شهری ) و رنجنامه , (سید احمد خمینی ) مراجعه نمایید.


برگرفته از پرسمان

پرسمان در تاریخ 4 اسفند ماه سال 1389 در ساعت 11:35 ق.ظ به این سوال جواب داده هست.


82 out of 100 based on 62 user ratings 862 reviews

@